http://www.telecommagazine.nl Telecommagazine Blogs RSS (c) Array Publications
Eelco Blok
De veelgeplaagde CEO van KPN, Eelco Blok, komt in beeld. Enigszins bedremmeld staat hij erbij. Iedereen weet inmiddels dat OPTA, de NMa, de RvC en de aandeelhouders in zijn nek staan te hijgen. Tot overmaat van ramp gaf zijn vrouwelijke CFO er plotseling de brui aan. Blok blijft uiterlijk onbewogen: “We hebben vorig jaar veel klanten en 2 procent marktaandeel verloren door een combinatie van oorzaken. We zijn heel hard bezig om daarop te reageren en de komende maanden zal dat zichtbaar worden voor de klanten in Nederland.”

Reporter Arjan Noorlander is niet tevreden, hij haalt er een ‘telecomdeskundige’ bij en die ruikt bloed. “Ik denk dat KPN inderdaad nog steeds te duur is ten opzichte van de concurrentie. Je ziet dat Vodafone hier al kwartalenlang garen bij spint.” De voice-over doet ook een duit in het zakje: “Het grote en logge KPN kampt met een imagoprobleem en zal het gevecht aan moeten.”

Voice-over
Dan verschijnt de telecomdeskundige weer pontificaal in beeld: “Dat is goed nieuws voor ons, de consument dus. Lagere prijzen, betere voorwaarden en minder ergernis. Nee hoor, we gaan daar gewoon van profiteren”, zo voorspelt hij triomfantelijk. En passant wijst hij op een vermeende misstand bij KPN: “Ik dacht dat ik een abonnement had van drie tientjes. Waarom zie ik dan iedere maand vijf tientjes afgeschreven worden?” De voice-over sluit af: “Een prijsgevecht op de mobiele markt. Als dat echt uitbreekt, zullen bellen en internetten veel goedkoper worden.”

KPN is in precies 1 minuut en 51 seconden afgeserveerd als een grote, logge, dubieuze firma met een levensgroot imagoprobleem. Monteren is ook een vak. En dat zogenaamde prijsgevecht dan? Gewoon een verzinsel. Feit is dat de drie mobiele providers onlangs eensgezind hun tarieven juist fors hebben verhoogd. Feit is ook dat KPN in de ogen van de consument nooit een echte prijsvechter kan zijn. Dat heeft volgens marketinggod Philip Kotler alles te maken met de drie i’s: merkintegriteit, merkimago en merkidentiteit. Desondanks kopt de wakkere krant van Nederland ’s ochtends: ‘KPN opent prijzenslag’. Adformatie is liever lui dan moe en plaatst de hapklare brok een-op-een door. Serieuze, integere journalistiek, wie zit daar eigenlijk nog op te wachten?
]]> Tue, 31 Jan 2012 14:56:58 GMT
Er waren enkele pogingen tot zelfreflectie en hier en daar werd zelfs een boetekleedje aangetrokken, maar de algemene indruk was er toch vooral een van verongelijktheid. Het werd ook bijna letterlijk door Jens Schulte-Bockum van Vodafone zo gezegd toen het ging over 0900-lijnen: een operator die, anders dan voorheen, malafide betaalnummers actief afsluit, loopt miljoenen aan inkomsten mis door zijn klantgerichte en maatschappelijk correcte optreden. Ik vraag me dan af waarom consumentenbescherming niet altijd al voorop stond, ook als het minder geld oplevert.

Bijenkorf
Wat mij vooral opviel was dat de meeste partijen het karakter van internet nog steeds niet kunnen of willen onderkennen. Juist de eigenschappen die internet zo succesvol hebben gemaakt en die de innovatie via internet hebben gestimuleerd, stellen ze ter discussie. Jens Schulte-Bockum en Richard ‘Lawaaimaker’ Bordes vonden het logisch: als je zelf een kraampje opzet in de hal van de Bijenkorf, moet je niet raar staan te kijken als je op straat wordt gegooid door het warenhuispersoneel, dat je beschuldigt van broodroof en oneerlijke concurrentie.

Maar telecom en internet zijn zeker geen Bijenkorf. Het zijn wereldwijde infrastructuren, die perfect geschikt zijn en ook perfect geschikt horen te zijn om handel over te drijven. Dat verklaart nu juist het succes van internet en van de open toegang tot internet. Dan bedoel ik wel het echt wereldwijde internet en niet Het Net, dat eind jaren negentig door KPN werd bedacht als een soort Bijenkorf van Nederlandse sites.

Electronic superhighway
Wie herinnert zich nog de beeldspraak van vroeger? Het woord ‘internet’ bestond nog niet, maar wat er zou komen was een electronic superhighway. En dat is ook wel een goede vergelijking met wat internet voor eindgebruikers is: een digitaal wegennetwerk waarover op flexibele wijze wereldwijd van punt tot punt informatie kan worden vervoerd. Elke analogie heeft zijn beperkingen, maar deze is nog redelijk vol te houden. Voertuigen op de weg zijn grotendeels gelijkwaardig, maar hun functie en inhoud kunnen behoorlijk verschillen. Op een bredere snelweg kan iedereen in ieder geval sneller opschieten.

Maar het internet is helemaal geen snelweg, zegt de telecomsector. Ja, ik zeg ‘telecomsector’, want blijkbaar willen zowel bepaalde vakgenoten als sommige Kamerleden dat de bedrijfstak met één mond spreekt, alsof we met z’n allen nog tot één grote staatsmonopolist behoren. Volgens die telecomsector, dus, is internet geen snelweg, maar een trein. Marco Visser, directeur consumenten bij KPN, legt het ons uit. Mobiel internet is als een trein die steeds voller wordt. En die trein is nu veel voller dan verwacht, doordat wij consumenten op een voor de telecomsector volslagen onverwachte manier de laatste drie jaar steeds meer apps zijn gaan gebruiken. En het wordt nog gekker: daarom zal de trein op een helling tot stilstand komen of in een donkere tunnel belanden!

Ticket to the cloud
Een werkbare oplossing voor dit probleem zou zijn om de toegang tot al die apps op een ondoorzichtige manier te tariferen, net zoals bij vliegtuigstoelen. Ik zie het al voor me: voor elke cloud een ander ticket! Vliegen spreekt natuurlijk enorm tot de verbeelding, maar ik waag te betwijfelen of het volslagen ondoorzichtige tariefsysteem van de vliegmaatschappijen daarom een goed voorbeeld is voor de rest van de wereld.

Ook als ik de analogie met de trein probeer te begrijpen, raak ik ernstig het spoor bijster. Volle treinen die stoppen, dat klinkt veel ernstiger dan een file – die weliswaar vertraging oplevert, maar waar je op een gegeven moment weer doorheen bent. Ook een donkere tunnel lijkt me op zich geen probleem, als de trein er gewoon lekker doorheen rijdt en er ook maar weer uit komt.

Kortom: de vergelijking kan ernstig ontsporen. Wat zijn de volgende angstbeelden en associaties die het internet gaat opleveren? Blaadjes op de digitale rails? De KPN zet bussen in? Hsl en Betuwelijn? Plaszakken? Als telecombedrijven zich gaan vergelijken met de spoorwegen en zich dan gaan afvragen waarom ze toch zo’n slechte reputatie hebben, dan zijn ze volgens mij in de verkeerde trein gestapt…
]]> Tue, 31 Jan 2012 14:42:24 GMT
In Duitsland lijkt er geen sprake van een crisis. Daar is de economie het afgelopen jaar gegroeid met iets meer dan 3 procent. Een Nederlandse ondernemer die zakendoet in Duitsland vertelde een journalist dat dit deels komt doordat de Duitsers zich niet gek laten maken door negatieve berichtgeving. In tegenstelling tot ons Nederlanders houden zij blijkbaar niet de hand op de knip. Bij onze oosterburen blijft het geld gewoon rollen.

Als er minder te besteden is, zou je verwachten dat aanbieders hun prijzen naar beneden bijstellen. Het tegenovergestelde lijkt echter het geval: de prijzen gaan juist omhoog. Of de prijzen blijven gelijk, maar de dienstverlening wordt minder. De reden hiervoor, aldus de aanbieders, is de verschuiving van spraak- naar dataverkeer.

WhatsApp
Rond Oud en Nieuw zijn er voor het eerst minder sms-berichten verstuurd dan voorheen, maar is het dataverkeer bij vrijwel alle mobiele aanbieders verdubbeld. Blijkbaar geven we de voorkeur aan diensten als Twitter, Facebook of WhatsApp om onze nieuwjaarsgroeten over te brengen. Aanbieders moeten hun inkomsten halen uit de data en niet langer uit de belminuten, dus verhogen ze de prijzen voor gegevensverkeer. Niet onbegrijpelijk, niet onverwacht, maar wel jammer voor de consument. De verwachting is dat het dataverbruik ook dit jaar blijft toenemen, zelfs al wordt het duurder.

2012 wordt weer een jaar van mobiele devices. In maart komt Apple hopelijk met de iPad 3 op de proppen. Volgens de geruchten ligt de grootste vernieuwing van het model in zijn verbeterde scherm. De strijd tussen de smartphoneleveranciers laait ook weer op met nieuwe challengers als Windows Phone 7. Met allerlei nieuwe toeters en bellen proberen leveranciers ons ertoe te verleiden om toch vooral hun toestel aan te schaffen.

Een andere trend is dat het onderscheid tussen offline en online nauwelijks meer zichtbaar is. Diensten die voorheen lokaal geïnstalleerd stonden, worden nu online aangeboden. Tenzij je dit uitzet, worden je apps constant geüpdatet naar nieuwe en verbeterde versies. Ondernemingen ontwikkelen hun eigen apps die mobiele toestellen verbinden met zakelijke informatiebronnen. Bedrijven als SAP en salesforce.com voorspellen dat mobiele diensten, waaronder sociale media, in 2012 de meest vooraanstaande triggers zullen zijn voor de strategieën op het gebied van customer relation management.

TEM
Gartner constateert dat IT-afdelingen de snelle ontwikkelingen vaak niet meer kunnen bijhouden. Zij lopen daardoor het risico om de controle over de innovatie en vooral de kosten te verliezen. Nieuwe apps, nieuwe apparaten en nieuwe clouddiensten maken mobiel internet onmisbaar. In de meeste gevallen zijn bedrijven bereid om de hogere kosten te betalen, omdat daar een betere prestatie of hogere efficiëntie tegenover staat, ondanks dat het in strijd is met hun streven naar kostenverlaging. Ik deel de zorg over het kwijtraken van de controle over de kosten. Het zijn steeds meer de eindgebruikers en andere stakeholders die bepalen welke kant het op gaat met de ontwikkeling van de IT-diensten. Dienstverleners en IT-afdelingen worden gedwongen om te volgen en raken het initiatief kwijt.

Kortom: 2012 stelt ons voor de taak om de boel weer onder controle te krijgen. Het internationale TEM-congres in Amsterdam, dat in maart gepland staat, zal ons hopelijk wat handvatten bieden om de teugels weer enigszins aan te halen wat de telecomkosten betreft. Gaan we, met een crisis in het vooruitzicht, inderdaad een stapje terug doen? Ik denk het niet, maar allicht zullen we hier en daar wat meer structuur willen aanbrengen. De vraag naar specifieke tools verdwijnt en maakt plaats voor de noodzaak van integrale oplossingen. Barre tijden zetten ons ertoe aan om weer eens orde op zaken te stellen. Zo is de crisis toch nog ergens goed voor.
]]> Tue, 31 Jan 2012 14:38:22 GMT
De experts van L’Oréal, Nescafé, Oral-B, Garnier en zelfs Royal Canin en het Bonzo Voedingscentrum storten hun technologische jargon over ons uit: prokeratinecomplex, een drievoudig drukregelingssysteem, MicroPulse-borstelharen, krachtige antirimpelmoleculen in een nieuwe generatie gezichtsverzorging met alles-in-eentechnologie, hondenvoer met anti-ageing complex voor actieve celbescherming en een Ulti-Pro Enhanced Protein System om je puppy te helpen de optimale hoeveelheid calorieën uit eiwitten te absorberen. Duidelijke taal, nietwaar?

WiFi
De meer techneuterige wereld van de communicatie lijkt veel overzichtelijker: er is een duidelijke wetenschappelijke basis en er worden meetbare grootheden verkocht. Toch zien we ook hier meer en meer eigenaardige quasitechnologische terminologie opduiken, die vooral een bepaalde emotionele lading heeft. De term ‘WiFi’ is een voorbeeld. Hij lijkt op hifi en high fidelity betekent zoiets als natuurgetrouwheid. Maar in dit geval is het vooral een betrouwbaar klinkende naam om draadloze apparaten aan te duiden die met elkaar samenwerken volgens de saaie standaardnorm IEEE 802.11.

Cloud
Een ander voorbeeld is de wonderlijke cloud, waarin alles zich tegenwoordig hoort af te spelen. Hoe is dat toch zo gekomen? Vroeger tekenden we netwerkplaatjes, en bijna altijd zat daar wel een wolkje in: het netwerkdeel dat we in het plaatje even buiten beschouwing wilden laten. Blijkbaar is iedereen zo gewend geraakt aan die wolkjes, dat daar nu een bepaalde geruststellende gedachte van uitgaat. Dienstenaanbieders zijn er met het woordje ‘cloud’ in ieder geval in geslaagd om belangrijke factoren als betrouwbaarheid, beschikbaarheid, veiligheid, geografische locatie en benaderingstijden voor de opslag en verwerking van bedrijfsdata te laten aanvoelen als relatieve onbelangrijkheden. Het zit immers in de cloud!

Breedband
De term ‘breedband’ zelf is ook al zo vaag. Wat moet de minimaal benodigde downstreambandbreedte eigenlijk zijn voor je kunt spreken van breedband? De definities lopen uiteen van 256 kbps volgens de OECD-definitie uit 2006 tot 4 Mbps volgens de FCC-definitie uit 2010. Tegenwoordig hoor je zelfs de term ‘supersnel breedband’. Dat zal dan wel superveel meer zijn, maar dat is niet superduidelijk.

NGN’s
Wat te denken van de termen ‘NGN’, next-generation networks, en ‘LTE’, long-term evolution? Blijkbaar zijn die altijd beter en verder gevorderd dan de huidige netwerken. Echt iets om te willen hebben. Maar als we die NGN’s en LTE-netwerken aangelegd hebben, zijn we dan echt klaar? Kun je dan bij de volgende innovatie zeggen: “Nee bedankt, ik heb al een next-generation network?” Vermoedelijk is er dan een next next generation of een longer-term evolution nodig. LTE Advanced staat trouwens al in de steigers.

En als je dan al zo’n state-of-the-artnetwerk hebt en je allerlei ontwikkelingen met een hoge wow-factor op je af ziet komen, dan wil je daar natuurlijk graag deel van uitmaken. Kabelbedrijven, die massaal claimen dat hun netwerk de concurrentie met glasvezel prima aankan en tot in lengte van jaren ruim voldoende capaciteit biedt voor de aansluitsnelheden die consumenten wensen, noemen hun netwerk tegenwoordig voor de zekerheid toch maar HFC, hybrid fiber coax, en ze verkopen abonnementen met de naam ‘Fiber power’. Het glas ligt nog niet tot in je huis, maar je kunt alvast genieten van de glitter en glamour die het woord ‘glasvezel’ oproept.

Waar denken we dan precies aan? Snelheid, keuzevrijheid, innovatie en zo … Theoretisch kan dat allemaal met glas, maar in de praktijk blijkt dat het daarmee eigenlijk wel tegenvalt. Recent zijn veel dienstenleveranciers op glasvezelnetwerken opgekocht door de grootste telefoonaanbieder in Nederland. Laten we hopen dat er nog wat te kiezen blijft en dat de vooruitgang niet bezwijkt onder de bekende innovatiekracht van telefoniebedrijven. Dat is wat sarcastisch gezegd, maar ik kon het niet helpen: ‘innovatie’ is namelijk ook al zo’n mooi toverwoord.

Het lijkt een beetje op al die andere verbeteringen die de telecom- en kabelconsument overspoelen. De veranderingen in de kastjes, draadjes, zenderpakketten, nummers, bundels, afrekenmethodes en ga zo maar door werden altijd begeleid door zo’n vriendelijk briefje: “Voor u als klant verandert er uiteraard niets.” Het lijkt er echter niet op dat het Ministerie van Innovatie daar iets aan gaat veranderen. Succesvolle technologie leidt soms tot wonderlijke marketingtermen. Maar innovatieve marketing alleen leidt slechts hoogst zelden tot technologische vooruitgang.

]]> Tue, 13 Dec 2011 13:03:36 GMT
We kennen allemaal het probleem van werknemers die de organisatie verlaten en nog lange tijd in de interne telefoongids of het personeelsbestand blijven staan. Met het toenemende gebruik van de diverse communicatiemiddelen delen we steeds meer van onze gegevens met anderen. Deze informatie kan vervolgens op verschillende manieren worden hergebruikt. De foto’s van de relaties in mijn contactenlijst komen vaak van Facebook of LinkedIn. Nieuwe contacten zijn steeds vaker in adreslijsten te importeren als Outlook vCard. Kortom, informatie heeft nu wereldwijd bereik. Deels kan ik daar nog invloed op uitoefenen door mijn profiel aan te passen of te beschermen. Maar wanneer die informatie ergens anders gebruikt of gekopieerd is, heb ik er geen controle meer over.

Het internetprotocol (IP) heeft ervoor gezorgd dat gegevens over onszelf ontsnappen aan de beperkte kring van vrienden, familie, kennissen en collega’s. Gelukkig realiseren we ons dit steeds meer. Aan de andere kant is het juist een groot voordeel dat de data zo breed beschikbaar is. We zoeken immers naar slimme manieren om informatiebronnen met elkaar te verbinden, zodat mensen beter geïnformeerd raken. Deze technologische ontwikkeling houdt niet op bij de landsgrenzen.

ITU
Diverse organisaties houden zich bezig met de internationalisering van telecommunicatievoorzieningen en -diensten, waaronder de International Telecommunications Union (ITU). Hun agenda is overvol met evenementen en congressen. Als ik nu hun website bezoek, begroet die mij met de leuze ‘Demand more!’ in schreeuwerige letters. Alsof we nog niet genoeg overspoeld worden met informatie en communicatiemiddelen. Op de site van ITU is onder andere een 97 minuten lange paneldiscussie te zien met de titel The pathway to a connected world. De gesprekken gaan over de ontwikkeling van netwerken, economische resultaten, regulering en zelfs de beschikbare tools en apparaten. Het motto van ITU is dan ook: ‘Committed to connecting the world’.

De vraag naar informatie neemt natuurlijk ook toe. Opmerkelijk is dat sinds 2007, toen mobiel breedband aansloeg, het aantal internetgebruikers met een vaste IP-verbinding minder snel toeneemt dan het aantal gebruikers van mobiel breedband. De schatting is dat eind 2011 wereldwijd gemiddeld 10 procent van de mensen beschikt over een vaste IP-verbinding, terwijl het aantal mensen met een mobiele breedbandverbinding zal groeien tot 18 à 19 procent. Het aantal mobiele breedbandabonnementen haalde het aantal vaste verbindingen al in 2009 in.

De relatief snelle manier waarop mobiele netwerken kunnen worden uitgerold draagt natuurlijk bij aan deze trend. Daarnaast is de behoefte aan internettoegang via de smartphone enorm toegenomen. Vooral de groei van social media is daarbij een belangrijke factor. Over de hele wereld worden mensen nu met elkaar verbonden via een hele rij aan diensten. Iemand in een uithoek van de wereld, die tot voor kort zo goed als monddood was, kan nu eenvoudig zijn stem laten horen. Uit plekken waar journalisten niet kunnen of mogen komen, krijgen we nu toch nieuwsberichten, vooral door het gebruik van mobiele breedbandverbindingen. Met een smartphone worden filmpjes geschoten en geüpload naar een videoplatform, waar iedereen ze kan bekijken.

Teraardestelling
Hoe we in de toekomst met al die informatie omgaan is een interessant vraagstuk. Onlangs zag ik een viral video langskomen over een dienst waarmee na je dood je status nog veranderd kan worden en waardoor er dan zelfs nog gereageerd kan worden op nieuwe posts. Dit was bedoeld als grap, maar wie weet is er binnenkort iemand die ervoor zorgt dat jouw aanwezigheid op het world wide web tot ver na je dood actief blijft. Het tegenovergestelde gebeurt al. Een bedrijf als Ziggur treedt op als een soort digitale uitvaartverzorger, die je online identiteit na je heengaan netjes afsluit. Welke boodschap wil ik op mijn opgeheven accounts achterlaten? Ik denk aan het klassieke ‘Rest in peace’ of de moderne variant daarop, ‘Rest IP’s’.

]]> Tue, 13 Dec 2011 12:53:06 GMT
Julianabrug
Terwijl de doorgeroeste Julianabrug in allerijl met groot materieel wordt gedemonteerd vanwege acuut instortingsgevaar, gaat in onze wijk “eindelijk de schop in de grond”, zo meldt Reggefiber enthousiast. Economische crisis of niet, KPN heeft zijn koudwatervrees overwonnen. Op YouTube circuleert al enkele jaren een sfeervol filmpje waarin KPN reclame maakt voor glasvezel bit.ly/beM3OC. De commercial bereikte helaas nooit het grote publiek. Maar nu is het menens. Dealmaker KPN koopt de glasvezeldienstverleners Edutel, XMS en Concepts ICT van Reggeborgh. Van Reggefiber neemt KPN de onderdelen Lijbrandt en Reggefiber Wholesale over. KPN sluit nu wekelijks zo’n tweeduizend klanten aan op zijn glasvezeldiensten.

Joint venture
Tegelijkertijd hebben KPN en Reggeborgh aanvullende afspraken gemaakt over de toekomstige uitbreiding van KPN’s 41 procentsbelang in de joint venture met Reggefiber. Bij het bereiken van de mijlpaal van 1 miljoen op glas aangesloten huishoudens per 31 december 2012 kan Reggefiber 10 procent van de aandelen verkopen aan KPN voor 99 miljoen euro. Bij 1,5 miljoen connected homes heeft Reggefiber vanaf 1 januari 2014 een putoptie voor nog eens 9 procent van de aandelen. Reggefiber toucheert dan een bedrag tussen de 116 en 161 miljoen euro. KPN is daarna voor 60 procent eigenaar van de joint venture. Reggefiber behoudt het recht ook de laatste pluk aandelen van 40 procent te verkopen aan KPN. Dit mag pas drieënhalf jaar nadat de tweede mijlpaal is bereikt. Deze optie heeft een looptijd van anderhalf jaar. In het kader van deze big deal zal dan nog eens 674 miljoen euro worden afgerekend. KPN schat dat dit zeker niet voor 1 juli 2017 zal gebeuren. Afrekening tegen fair value, tot zeven jaar na het bereiken van de tweede mijlpaal, is een laatste optie.

Simpel
De glasvezeldeals voor consumenten zitten gelukkig een stuk simpeler in elkaar. Als je kiest voor triple play, dan kun je gaan voor brons, zilver of goud. De maandelijkse afrekening bedraagt respectievelijk 55, 65 of 85 euro. Gezinnen die voor glas gaan maar geen zaken willen doen met KPN, kunnen in Alphen volgens een postcodecheck altijd nog een deal sluiten met Vodafone. De zogenaamde concurrenten XS4ALL en Lijbrandt behoren immers ook tot de KPN-familie...
]]> Mon, 12 Dec 2011 19:42:08 GMT
Afstandsbediening: “Wat is het nou voor ’n moeite om even naar de tv te lopen?” Mobiele telefoons: “Misschien alleen iets voor artsen en aannemers.” Navigatiesystemen: “Daar zijn toch stratenboeken voor?” Inmiddels maken echter ook mijn ouders veelvuldig gebruik van afstandsbedieningen, mobiele telefoons, navigatiesystemen en internet. Het is maar de vraag of wij nu betere voorspellers zijn dan onze ouders indertijd. Achteraf gezien zijn trends vaak wel te herkennen, maar het blijft lastig om van tevoren in te schatten welke kant het op zal gaan met de technologische ontwikkelingen in de toekomst.

Miniaturisatie
Vaak is het slim om rekening te houden met de mogelijkheden van miniaturisatie, waardoor fabrikanten op termijn veel ruimte en kosten kunnen besparen. Dat begint al bij de product­ontwikkeling. Bekend is het verhaal van de eerste cd-speler die Philips demonstreerde onder de werknaam ‘Pinkeltje’. Een aantal noodzakelijke chips voor de signaalprocessing was nog niet in productie. Daarom stond er, onopvallend weggewerkt naast de demo-opstelling, nog een kubieke meter elektronica die later in de speler zelf zou worden wegwerkt.

Een ander voorbeeld heb ik zelf meegemaakt: tijdens mijn studie liep ik stage bij Philips Natlab, waar men bezig was met de ontwikkeling van navigatiesystemen. Er was daar een demonstratieauto met werkende navigatie, maar waarbij de kofferbak vol zat met pc’s en dergelijke. “Dat kun je nooit aan de man brengen!” zei ik, maar de onderzoekers waren overtuigd van hun succes. Ze verwachtten dat de elektronica bij de verdere doorontwikkeling wel teruggebracht kon worden tot het formaat van een autoradio.

Exponentiële groei
Trends zijn al moeilijk te herkennen terwijl ze zich manifesteren, maar het is helemaal lastig om ze door te trekken naar de toekomst. Neem nu de exponentiële groei van het aantal transistors op een chip, zoals beschreven in de wet van Moore. We zien deze ontwikkeling al tientallen jaren, maar toch hadden slechts weinig mensen in de gaten dat de toekomstige telefoons in veel opzichten meer mogelijkheden zouden hebben dan de toenmalige personal computers, afgezien van het ontbrekende toetsenbord. Het groeiende aantal toepassingen heeft geleid tot een exponentiële groei van het dataverkeer: we wisselen steeds vaker, steeds langer, steeds meer en steeds grotere informatiebrokken uit.

Exponentiële groei kunnen we ons lastig voorstellen. Onze geest lijkt gewend aan lineair denken. Probeer maar eens een nauwkeurige schatting te geven van het antwoord op de volgende som. Als de maximum bandbreedte van het gemiddeld afgenomen internetpakket met 30 procent per jaar toeneemt en nu zo’n 8 megabit per seconde bedraagt, hoeveel is dan de gemiddelde maximum bandbreedte over tien jaar? Schrik niet: dat is meer dan 100 megabit per seconde. Voorlopig groeit het aanbod gewoon mee met de vraag. Hoewel DSL binnenkort zo’n beetje aan het einde van zijn technische mogelijkheden zit, kan de capaciteit van coaxkabel volgens optimisten doorgroeien naar zo’n 8 gigabit per seconde. Met glasvezel kunnen we nog veel langer toe.

Bovengrens
Maar houdt het dan nooit op? Ergens moet de groei toch stoppen of afvlakken? Wetenschappers beweren dat de menselijke zintuigen bij elkaar niet meer dan zo’n 10 tot 12 megabit per seconde kunnen verwerken. Waarom zouden we dan die enorme hoeveelheden data nodig hebben? Eén van de mogelijke antwoorden is dat we die inderdaad niet nodig hebben, maar wel gebruiken. Je ziet het nu al: websites die veel meer informatie bevatten dan ik nodig heb, geluid dat op een Dolby-systeem wordt afgespeeld over vijf kanalen terwijl ik maar twee oren heb, en HD-films die worden vertoond op een groot beeldscherm terwijl ik waarschijnlijk ben afgeleid door de iPad…

Dan heb ik het nog niet eens over de invloed van trends als het sneller groeiende upstreamverkeer (rijst de pan uit zodra videotelefonie volwassen wordt) en cloudcomputing (nu je de data niet meer thuis opslaat, ben je constant aan het up- en downloaden). Op een gegeven moment zal de datagroei afvlakken, maar nu is het einde nog lang niet in zicht. Wellicht is het over vijftien jaar heel normaal om urenlang in HD te videochatten met meerdere vrienden terwijl we tegelijkertijd samen naar een film kijken: de virtuele thuisbioscoop. Je kunt zelfs de chips delen door die te versturen naar iemands 3D-printer, die het zout en zetmeel ter plekke synthetiseert. Een raar idee? Nee joh, achteraf lijkt dat heel logisch.
]]> Tue, 15 Nov 2011 17:23:29 GMT Black Eyed Peas in mijn oor via mijn iPod van de vierde generatie. “I want money, I want it. Fast internet, stay connected in a jet. WiFi, podcast, blasting out an sms”, zo rapt Will.i.am verder. “Baby, I want it now. Fast, rapido, really quick like a torpedo, need for speed is my credo.” Het is alsof ik mijn dochter van tien om haar zakgeld hoor vragen. Mijn zoon van vijftien is al een stuk zelfstandiger. Hij verdient zijn eigen zakcentje door uit te serveren in het plaatselijke schnitzelparadijs, de ideale plek voor socializing met leeftijdsgenoten. Een stuk gezonder dan 24 uur per dag in je eentje gamen.

Rode koontjes
Eén ding is zeker: als mijn kinderen uiteindelijk serieus aan de bak moeten, zullen ze een eisenpakket op tafel leggen waarvan de gemiddelde HR-manager waarschijnlijk rode koontjes zal krijgen. Ik heb het dan niet over salaris, maar over heel andere zaken. Volgens Cisco willen jonge professionals en studenten tijdens hun werk namelijk ongehinderd gebruikmaken van social media, hun mobiele apparaten en internet. Maar liefst 81 procent van de jongeren wil zelf kiezen welk apparaat ze gebruiken voor hun werk. Hetzij via een bedrijfsbudget waarmee ze zelf een apparaat kunnen kopen, hetzij door eigen apparaten mee te nemen naar het werk (BYOD).

Visionairs als Mark Templeton van Citrix en Paul Maritz van VMware spelen met hun producten nu al in op de veeleisende generation now en de onstuitbare trend van de consumerization of IT. ‘Make people more productive’, dat is hun motto. In het pc-tijdperk werd data opgeslagen op één persoonlijke computer waar enkel vanuit een fysiek kantoor toegang toe was. De gegevens werden dan via USB-sticks of e-mail gedeeld.

Nu de IT-industrie zich verplaatst naar de cloud, eisen steeds meer mobiele werknemers toegang tot data die niet enkel vanuit één kantoor of device toegankelijk is. Ook willen zij deze data makkelijk kunnen delen en er veilig mee kunnen werken. Er ontstaat een persoonlijke cloud met apps, data, voorkeuren en vrienden die uniek zijn voor elke individuele werknemer. En alles moet toegankelijk zijn vanaf elke device en elke locatie. Citrix claimt al 100 miljoen gebruikers per dag op die manier te bedienen. Follow-me desktops, follow-me apps, VDI in a box, de personal vdisk en virtualisatie op de mobiel: het is geen toekomstmuziek meer, maar realiteit. Generation now laat zich door de IT-afdeling niet ringeloren!
]]> Tue, 15 Nov 2011 17:20:47 GMT
De grootste zorg van de ICT-managers was niet het inzetten van betrouwbare ICT-middelen, maar veeleer het beheren en beveiligen van informatie, het afstemmen van interne processen of de betrouwbaarheid van medewerkers. Het gaat ICT-managers kennelijk niet zozeer om de keuze van een product, maar om de manier waarop het in een organisatie kan worden ingezet; niet om wat de techniek allemaal kan, maar om wat de medewerkers ermee kunnen.

Faalindustrie
De realiteit is dat omvangrijke ICT-projecten met grote regelmaat falen. Tijdens zijn oratie in mei van dit jaar verkondigde Albert Boonstra, professor informatiemanagement aan de Rijksuniversiteit Groningen, dat grote ICT-projecten gedoemd zijn te mislukken. Hij schatte in dat alleen al bij de overheid jaarlijks ongeveer een derde van de totale ICT-investering zo verloren gaat, dat is bijna 6 miljard euro. De kersverse professor concludeert dat men in de projecten te weinig aandacht schenkt aan de organisatie. Hij noemt een aantal initiatieven dat mislukte, simpelweg omdat ze niet bij de bedrijfscultuur pasten.

In een recent gesprek met twee collega’s waren we het erover eens dat veel projecten die wel worden afgerond, bovendien niet het gewenste resultaat opleveren. En dan spreken we nog niet eens over de projecten die wel worden afgerond, maar ernstig boven budget gaan. Natuurlijk wordt er gesteggeld over wie de schuldige is. Onderzoekers noemen meerdere factoren: de complexiteit van de techniek, overdreven ambities en de onmacht om functionele of procesmatige wensen te vertalen in technische oplossingen.

Onlangs hoorde ik iemand vertellen dat de nieuwe ICT-middelen wel allemaal nieuwe mogelijkheden bieden, maar dat gebruikers vaak niet zijn meegegroeid en nog op de oude vertrouwde manier handelen. Volgens Eugène Tuijnman, CEO van systemintegrator SLTN, ontwikkelt de ICT zich zo snel dat organisaties het niet meer kunnen bijbenen. De oplossing: “Het gaat om een optimale integratie van hardware en software, waardoor de infrastructuur de business kan ondersteunen en versnellen in plaats van hem te vertragen.” Dat kun je makkelijk zo opschrijven, maar probeer het maar eens te doen!

SMART
Het TMA Jaarcongres op 7 december gaat over SMART telecom. Tegenwoordig weet iedereen waar de afkorting ‘SMART’ voor staat, maar het is nog een hele opdracht om dat in de praktijk te brengen. Aan de gebruikerskant wordt hard gewerkt om alles eenvoudiger, begrijpelijker en intuïtiever te maken, terwijl aan de achterkant de techniek steeds onoverzichtelijker wordt. Misschien is het een idee om alle lessons learned eens te verzamelen en in een boek te publiceren, want er is nooit één enkele reden waarom een project tekortschiet.

Per saldo wordt Nederland dus helemaal niet slimmer. Hoe je ICT op een slimme manier inzet hebben we in ieder geval nog niet geleerd. Tenminste, dat beluister ik in de geluiden om mij heen. Soms is er te weinig sturing op een project, soms juist te veel, maar voor de organisatie is er vrijwel nooit aandacht. En ga zo maar door. Ondertussen beland ik niet vaak in discussies waarbij zowel managers als ICT-managers als eindgebruikers aanwezig zijn. Nee, dat soort gesprekken houden we blijkbaar apart, elk met ons eigen soort. Waarom gaan de verschillende partijen niet samen aanzitten als gelijken aan een ronde tafel? Misschien moeten we nieuwe termen nemen voor onze afkorting ‘SMART’: samenwerken, meevoelen, alles bespreken, relativeren en toetsen. Daar schort het nog aan in onze projecten!

De ICT’ers van de ronde tafel waren er in elk geval nog lang niet uit. Ondanks enthousiaste succesverhalen van een enkele gesprekspartner blijft een aantal toch huiverig om te snel te veel nieuwe technologie in huis te halen, vooral wanneer het om de eigen productie­omgeving gaat. Ook voor hen geldt dat ze liever nog even op de oude vertrouwde manier doorgaan, dan dat ze een onzekere toekomst tegemoet gaan met nieuwe ICT en een andere bedrijfscultuur.
]]> Tue, 15 Nov 2011 17:13:22 GMT
Het deed veel harten breken dat de marktleider van weleer zijn toevlucht moest zoeken tot Microsoft om weer op een competitief niveau te komen. Van de andere kant heeft de kracht van Nokia altijd gelegen in perfecte hardware en een strak ontwerp. Die waarden worden nu gecombineerd met het besturingssysteem Windows Phone 7 van Microsoft.

Lumia
Natuurlijk heeft Nokia met de N9 laten zien dat het zelf ook een goed besturingssysteem in huis heeft. Toch heeft het senior management uiteindelijk zijn geld op het externe systeem gezet – ondanks de initiële successen met de N9.

De eerste telg is de Lumia 800, een toestel met een minimalistisch design, voorzien van Windows Phone 7.5 alias Mango en een vertederende polycarbonaatbehuizing in drie kleuren (hier afgebeeld). Nog deze maand ligt hij in de Nederlandse winkels. Meerdere modellen volgen volgend jaar, waaronder de Lumia 710, die op een lager prijspunt ligt. Het toestel is zeer eenvoudig in gebruik en bij uitstek geschikt voor een zeer breed publiek. Daar waar Windows Mobile nog een complexe gebruikersinterface had, valt Windows Phone 7 op door de strakke vormgeving en eenvoud in gebruik. Ook voor de minder technische gebruiker die een smartphone zoekt, heeft dit product al het nodige in huis.

Hip
Tegelijk met deze productintroductie komt er een grote marketingcampagne, die het gebruik van titels centraal heeft staan. Doelgroep is de jeugd onder de 25 jaar en dat blijkt wel uit de fancy uitingen. De keuze voor een trendy benadering komt terug in de samenwerking met Monster – bekend van de Beats-lijn met het rode b’tje – voor een uitgekiend scala aan headsets.

Nokia heeft, vergeleken met andere aanbieders, Windows Phone 7 verrijkt met zijn kaartenapplicatie die offline navigatie mogelijk maakt, de muziekstore en de koppeling met sportkanaal ESPN. Vooral de muziekimplementatie is opvallend, omdat men hiermee de directe concurrentie aangaat met diensten als Spotify. De klant krijgt streaming muziekkanalen aangeboden die eventueel ook offline beluisterd kunnen worden. De keuze is zo groot dat er voor elk wat wils is. Men blaakt van zelfvertrouwen. Stephen Elop, CEO van Nokia, zei: “This is the best Windows Phone phone ever.”

Wederopstanding
Aan het einde van de presentatie werd het moment van deze introductie gemarkeerd als de wedergeboorte van Nokia. Een nieuw design, een nieuw besturingssysteem en een nieuwe strategie moeten het bedrijf weer terug op het succespad krijgen. Het is duidelijk dat 2012 het jaar van de waarheid wordt.
]]> Wed, 26 Oct 2011 13:45:18 GMT