Streaming video via internet op tv of pc is nog altijd een best effort dienst: je hebt als gebruiker geen garantie dat de beelden op tijd en zonder kwaliteitsverlies op het scherm verschijnen. Voor telecombedrijven is dit een dilemma: investeren in bandbreedte om de kwaliteit te verbeteren kost veel geld, maar levert onvoldoende op. TNO-experts ontwikkelden een methode om on-demand video te distribueren die efficiënter is en meer waarde creëert. TNO deed dat in een consortium met operators KPN, BT, Telefónica, France Telecom en Deutsche Telekom, het Belgische onderzoeksinstituut IBBT en de Universiteit van Zaragoza.

Quality of service
Het project RUBENS (Re-thinking the Use of Broadband Access for Experience Optimized Networks and Services) stond onder leiding van Alcatel-Lucent. “We hebben voor een totaal andere benadering gekozen dan tot nog toe gebruikelijk was”, vertellen Pieter Nooren en Kamal Ahmed, twee van de twaalf TNO'ers die aan het project meewerkten. “Om video in goede kwaliteit bij de gebruiker af te leveren, gaan telco's gewoonlijk uit van de techniek. Het klassieke sleutelwoord hierbij is quality of service (QoS): zijn er geen storende blokjes in beeld? Is het geluid in orde? Wij hebben een stuk breder gekeken vanuit de verwachtingen van de eindgebruiker. Die moet kunnen bepalen wat hij of zij wil zien, op welk tijdstip en in welke kwaliteit, kortom de totale gebruikerservaring. We hebben gezocht naar de optimale balans tussen techniek en deze quality of experience.”

Caching
De kern van de oplossing die TNO ontwikkelde, is meer intelligentie in het netwerk inbouwen. In de traditionele over the top distributie van on-demand video, zoals bij YouTube, weet het netwerk niet dat het video transporteert en al helemaal niet welke. Voor het netwerk is YouTube één van de vele toepassingen op het internet. In de RUBENS-aanpak zijn toepassing en netwerk samen verantwoordelijk voor de kwaliteit, weet het netwerk om welke content het gaat en kan het de kwaliteit voor de eindgebruiker garanderen. Dat betekent een betere gebruikerservaring voor de klant en voor de operator is er geld te verdienen aan kwalitatief hoogwaardige video. “Wat we hebben gedaan is video content zoals nieuws, sport en films opsplitsen in fragmenten, zoals nieuwsitems en scènes. Gebruikers geven hun voorkeuren op en zo ontstaan persoonlijke profielen: nieuws met nadruk op binnenland, of een sportuitzending met veel buitenlands voetbal. Door op strategische plekken in het netwerk content op te slaan, oftewel caching, wordt het mogelijk gevraagde videobeelden op het gewenste moment en in de gewenste kwaliteit te streamen naar de klant.”

Nieuwe architectuur
TNO heeft deze benadering uitgebreid besproken met omroepen en andere partijen uit de content waardeketen, zoals NPO, EO, RTL Nederland, Philips en Jet-Stream om te bepalen waar voor hen de toegevoegde waarde van de RUBENS-aanpak zit. In de RUBENS Content Delivery Network-architectuur kiest de klant wat hij wil zien, hoe laat en in welke kwaliteit. Het netwerk kijkt vervolgens of dit mogelijk is en meldt zo nodig terug dat de klant de video nu in gewone kwaliteit kan krijgen, of pas kan zien over tien minuten maar dan in high definition kwaliteit. Nooren en Ahmed: “De keuzevrijheid wordt veel groter voor de klant. Nu kan het netwerk iets wel of niet transporteren, afhankelijk van de netwerkbelasting op dat moment. De combinatie tussen transport en caching biedt daarentegen veel meer mogelijkheden. Achter deze methode hebben we een compleet nieuwe architectuur gebouwd. Het is aan de operators dit te gaan toepassen, maar de oplossing ligt er.”

Een kanttekening is hier op zijn plaats. “De Y-Generatie, de jongeren die zijn geboren tussen grofweg 1975 en 2000, kiezen vooral op basis van beschikbaarheid en gemak het communicatiemiddel”, zo valt te lezen in het boek De Y-Generatie en het bedrijfsnetwerk, uitgegeven door NiVo network architects. Kwaliteit van het gesprek of van het communicatiekanaal is van ondergeschikt belang. Zolang je elkaar maar op een snelle en makkelijke manier kan bereiken, mag de kwaliteit laag zijn. Soms is best effort dus goed genoeg...

Bron: Nieuwsbrief TNO, nummer 2, 2010. Lees het bericht ook hier.
 

1-1
De rechtbank Rotterdam heeft 15 januari 2010 een boete van 240.000 euro, die OPTA had opgelegd aan twee bedrijven en een natuurlijk persoon wegens overtreding van het spamverbod, vernietigd. OPTA had in deze zaak twee boetes opgelegd van in totaal 510.000 euro. Tegen de boete van 270.000 euro is geen bezwaar en beroep aangetekend: deze boete is daarom inmiddels definitief. OPTA heeft op 24 april 2008 een boete opgelegd aan een drietal bedrijven en twee natuurlijke personen, die onder de naam Thuiswerkcentrale, ongevraagde e-mailberichten hadden verstuurd waarin reclame werd gemaakt voor thuiswerk. De ontvangers moesten daarvoor bellen naar een betaald 0900-informatienummer. Bellers naar dit nummer stonden vervolgens heel lang in de wacht of werden aan de lijn gehouden. Een serieus aanbod voor thuiswerk kregen de bellers niet. OPTA gaat in hoger beroep tegen dit besluit bij het College van Beroep voor het bedrijfsleven.

1-2
De rechtbank Amsterdam bepaalde op 19 januari 2010 dat OPTA ten onrechte in een boetebesluit de namen had genoemd van de betrokken bedrijven. Het ging om het boetebesluit opgelegd aan bedrijven die samenwerkten onder naam DollarRevenue. OPTA had aan deze bedrijven en aan twee natuurlijke personen op 5 november 2007 een boete opgelegd van 1.000.000 euro wegens overtreding van het verbod op ongewenste software. OPTA had daarbij alleen de namen van de betrokken bedrijven genoemd; de namen van de natuurlijke personen had OPTA geanonimiseerd. OPTA stelt hoger beroep in tegen deze beslissing van de rechtbank Amsterdam bij de Raad van State.

2-2
De rechtbank Rotterdam heeft in haar uitspraak van 3 februari 2010 de beslissing van OPTA om boetes op te leggen aan de partijen achter Dollar Revenue wegens overtreding van het verbod ongewenste software, grotendeels in stand gelaten. Op 5 november 2007 had OPTA aan deze bedrijven en privépersonen boetes opgelegd van bij elkaar 1.000.000 euro. De ongewenste software, bekend onder de handelsnaam Dollar Revenue, werd via diverse methoden verspreid over 22 miljoen computers over de hele wereld. Dit gebeurde zonder dat de gebruikers om toestemming werd gevraagd. Tegen deze boetes hadden de bedrijven en personen bezwaar gemaakt en, nadat OPTA dit bezwaar ongegrond had verklaard, beroep ingesteld bij de rechtbank Rotterdam. Partijen achter Dollar Revenue stelden dat OPTA een deel van het bewijs onrechtmatig had verkregen omdat er geen toestemming geweest zou zijn om servers mee te nemen om te kopiëren. De rechter stelt echter dat van enig onrechtmatig handelen geen sprake was. De rechter oordeelde wel dat het onvoldoende aannemelijk is dat één van twee personen en één van de drie bedrijven die boetes opgelegd hebben gekregen, gezien hun rol in het geheel, als overtreder kunnen worden aangemerkt. Volgens de rechter waren boetehoogtes van 300.000 euro voor het privépersoon, 300.000 euro voor één van zijn bedrijven en 200.000 voor het bedrijf van de andere persoon niet onevenredig gezien de overtreding en de mate waarin deze aan de overtreders verweten kan worden. Zo blijft er van de 1 miljoen euro in totaal voor 800.000 euro aan boetes staan. U raadt het al, betrokken partijen kunnen tegen deze uitspraak in hoger beroep gaan bij het College van Beroep voor het bedrijfsleven.

Sometimes you win, sometimes you lose..